Өтөл насанд үгүй болсон бүхнийг ухаан, үр ач нар л нөхдөг
Монгол Улсын соёлын гавьяат зүтгэлтэн, шог зохиолч И.Цэрэнжамц гуайнд зочилж,  “Эр хүний мэдрэмжүүд” сэдвээр сонирхолтой яриа өрнүүллээ. -Та хамгийн сүүлд үзэгч­дээ ямар инээдээр дайлав даа? -Орчин үеийн хүмүүс өдөр тутмын амьдралаа хөг­жил­тэйгээр мэдрэхийг хүсэх болжээ. Гэтэл энэ сонирхолд нийцсэн инээдмийн цэнгээнт нэвтрүүлэг манайд ховор. Шоу тоглолт хуулбарлаж гар­гахаас хэтрэхгүй байна. Тиймээс би “Инээдмийн дугараа” нэртэй телевизийн хөгжөөнт нэвтрүүлэг хийж байгаа. Нэвтрүүлгийнхээ ду­гаар бүрээр үзэгчдэдээ инээд гэж юу юм бэ, юунаас үүдэлтэй вэ гэдэг танин мэ­дэхүйн мэдлэг олгож бай­на. Цаашид нэвтрүүлгээ аль болох олон телевизээр гаргах бодолтой байгаа. -Таныг бас нэгэн “нан­дин зүйл” хийж байгаа гэж сонслоо. Дэлхий дээрх хам­гийн урт хөгжимт шогийг бүтээж байгаа гэв үү? -Тийм ээ. 300 бадаг шү­лэг буюу 1200 мөр шү­лэг­лэ­сэн хөгжимт шог бич­лээ. Үүгээ­рээ 10 цомог гар­гах гээд бэлтгэж байна. Улаан­баатараас гарахдаа энэ цом­гийг тавьсан бол Дарханд очиход л дуусаж байх юм. Би Мон­голд байтугай дэлхийд байх­гүй юм хий­чих­лээ гэж омогшиж, тамгаа дарчихсан Богд шиг л “Би юу хийчихэв ээ” гээд сууж байна даа. -Ер нь хүний инээх мэд­рэмжийг өдөөхийн тулд зо­хиол­чоос юу шаардагддаг бол? -Хошин шог гэдэг тэр чи­гээрээ мэдрэмж юм. “Мэд­рэмж бол гал. Санаа бол тос” гэсэн гоё  афоризм  байдаг даа. Хүмүүсийн хо­шин шо­гийг хүлээж авах мэд­рэмж өрнө, дорноороо хүр­тэл ялгаатай. Өрнийнх сэтгэлгээнд, дор­­­­нынх бэлгэдлийн соёлд тул­­гуурладаг. Өөрөөр хэлбэл өрнөд ухаан, дорнод жудаг тал нь давамгайлдаг юм. Тий­мээс шог зохиолч хүн бусдын мэдрэмж бүрийг ажиглаж, тандаж байх учиртай.

"Өтөл насанд үгүй болсон бүхнийг ухаан, үр ач нар л нөхдөг" цааш унших »
Хүн ухаантай байвал гоо үзэсгэлэнгээ баялаг болгож чадна
“Тэр чинь би” шоу драмын завсарлагаанаар Мөрөөдлийн театрын жүжигчин О.Дөлгөөнийг түр саатуулж, хүсэл мөрөөдөл, бүсгүй хүнийх нь нууцлаг ертөнцөөр хамтдаа аяллаа.   -Мөрөөдлийн театр энэ сарын 5-наас “Тэр чинь би” шоу драмаа үзэгчдэдээ толилуулж байна. Энэхүү жүж­гийн хэлэх гэсэн санаа үзэгчдийг их татаж байх шиг санагдлаа? -Хүмүүс манай жүжгийг өөр өөрийн­хөөрөө хүлээж аваасай гэж бид хүсэж байна. Тиймээс “Бид ийм л санаа гар­­гахыг зорьсон. Үзэгчдэд тэгж л хэ­лэхийг хүссэн” гэх мэтчилэнгээр үзэл санаагаа тулгах нь буруу гэж боддог. Ерөнхийдөө бид мөнгөөр бүгдийг ший­дэж болдог юм болов уу гэдэг асуул­тад хариулт өгөхийг зорьж байна.   -Мөнгө таны амьдралд ямар үүрэг гүйцэтгэж байна вэ? -Мөнгө ажил, хөдөлмөрийг дагаад л явж байдаг зүгээр л хэрэглээ. Аав, ээжээсээ мөнгө авах үедээ авдаг. Гэхдээ сургуулиа төгсөөд, ажил төрөлтэй болчихсон болохоор аль болох мөнгө нэхэхгүйг хичээдэг. Миний олж байгаа мөнгө хэрэгцээнд маань хан­галттай хүрэлцдэг учраас “Мөнгө яаж олох вэ” гэж шаналах шаардлага гардаггүй.    -Хүмүүс урлагийн ертөнцийг гад­наас нь хараад, мөнхийн гэрэл гэгээтэй, сайн сайхны туйл мэт төсөөлдөг. Гэтэл энэ ертөнцөд хөл тавьж, анхны бэрх­шээл­тэй учирмагцаа л “Энэ бол миний мө­рөөдөж байсан ертөнц биш” гэдэг. Танд тэгж бодох үе тохиолдов уу? -Би СУИС-ийг төгсөөд жил ч болоо­гүй байна. Мөрөөдлийнхөө ер­төнцийн хаалган дээр л зогсож байгаа болохоор тэгж шантрах зүйлтэй ха­раа­хан тулга­раагүй. Хүмүүс жүжигчин гэхээр л баян тансаг амьдрал дунд хөлбөрч, дутагдаж гачигдах  зүйл, зовлон бэрхшээлгүй амь­­­дардаг гэж ойлгодог. Гэтэл бо­дит амьд­­рал тийм биш шүү дээ. Намайг жүжигчин болсон гэхээр ойрд уулзаагүй найзууд маань хүртэл тааралдахаараа айхтар сонжиж хардаг болчихсон. Надад өөрчлөгдсөн юм байхгүй. Өмнө нь байсан Дөлгөөнөө хэвээрээ л байгаа. Сугалаанд сая доллар хожчихсон  юм шиг гэнэт өөрчлөгдөж, баян тансаг амьдралд хөлбөрнө гэж юу байх вэ.

"Хүн ухаантай байвал гоо үзэсгэлэнгээ баялаг болгож чадна" цааш унших »
Биеэ сунгах тусам сэтгэл уужим болдог
  Америкийн алдартнуудын өмнө усан дээр нугарах хамгийн хэцүү байсан   Улсын цирк болон Ардын дуу бүжгийн чуулгын 40 уран бүтээлч АНУ-д гэрээгээр ажиллахаар 1992 онд хилийн дээс алхсан билээ. Тэдний дийлэнх нь эрх чөлөөний оронд өнөөдрийг хүртэл ажиллаж, амьдарч байгаа. Гэвч монголчууд эдгээр уран бүтээлчдийн талаар бараг мэддэггүй. Тиймээс тэдний нэг болох уран нугараач Д.Ундармаатай цахим ертөнцөөр дамжуулан холбогдож, хэдэн хором ярилцсан юм. -Хүүхэд бүр урлагийн ертөнцийг мөрөөдлийн орон мэт төсөөлдөг. Гэтэл урлагт хөл тавих зам дардан байдаггүй. Энэ зам таны төсөөлж байснаас хэр зөрүүтэй байв? -Уян хатан байж чадвал л нугараач болчихдог юм шиг боддог байлаа. Бодит байдал дээр тийм ч амар байгаагүй. Өдөрт 100 гаруй удаа хоёр минутаас дээш хугацаанд гар дээрээ зогсоно. “Бууя” гэж хэлэхээсээ айж, гүрийсээр байгаад ядраад, нүүрээрээ газар уначихдаг үе ч байсан. Уйлаад л, 100 хүртэл тоолоод л зогсдог байлаа. Их тэвчээр хатуужил шаарддаг ажил шүү. -Урлагийн төлөө их зүйл золиослосон уу? -Хүүхэд насны минь ихэнх цаг циркэд өнгөрсөн. Бусад хүүхэд шиг тоглож наадаж, найзуудтайгаа дэмий чалчих цаг зав гардаггүй байлаа. Заримдаа гэрийн даалгавраа ч хийж чадахгүй болтлоо ядардаг байсан. Гэхдээ энэ бүхэн намайг амжилтад хүргэсэн. -Эрх чөлөөний орныг зорьж байсан үеэ эргэн дурсвал? -“Буянт-Ухаа” онгоцны буудал дээрээс хайртай гэр бүл, ойр дотныхонтойгоо салах ёс гүйцэтгэж байсан тэр өдөр одоо ч санаанд минь тодхон байна. Дайнд явж байгаа юм шиг л их уйлаан болсон доо. Тэр үед бид Америкийг сайн мэддэггүй байв. Дайн дажинтай, гудамжаар нь дүүрэн ядуус хөлхсөн улс гэж төсөөлдөг байсан. Тиймээс ачааны хайрцгаа тоглолтын хувцас, будаа, гурил, лаазтай махаар дүүргээд л онгоцондоо сууж билээ. Монголд бүх юм та­лонд орчихсон, хүнсний дэлгүүрийн лангуу хоосор­чихсон хэцүү үе байсан. Гэтэл бид Америкийг түүнээс ч хэцүү газар гэж төсөөлж байсан ч бодит байдал тэс өөр байсан. Бүр юм нь элбэг дэлбэг, инээд цацруулсан сайхан ааштай хүмүүсээр дүүрэн оронд очоод ёстой л соёлын шоконд орно гэгч болсон доо.

"Биеэ сунгах тусам сэтгэл уужим болдог" цааш унших »
Амьдрал минь хугас байлаа ч бүтээл минь бүтэн байх болно
  “Харанга” хамтлагийн дуучин Х.Лхагвасүрэнтэй “Хар сарнай”-н С.Амармандах, “Номин талст”-ын Т.Дэлгэрмөрөн нартай хамтарсан “Хөх мөнх тэнгэр” цомгийнх нь нээлтийн үеэр хэдэн хором ярилцсан юм. Ямагт “Галзуу барын аманд гараа хийхээс ч буцахгүй” нэгэн мэт харагддаг тэрбээр энэ удаа хоёр дүүгийнхээ дэргэд тун ч намбатай харагдаж байлаа. -Таны дууг сонсохоор нот бүр нь судсаар тань гүйж байгаа мэт санагддаг. “Хөх мөнх тэнгэр” цомог судсаар тань удаан лугшсан тэр үзлээс үүдэлтэй юу? -Үндэсний ухаан бид бүгдийн судсаар гүйж байгаа. Гагцхүү түүнийгээ нээж харах, сонсох цаг зав хомс байдаг юм болов уу. Бүтэн сайн өдөр л сүмд очиж, бурхан шүтдэг гэдэг шиг түүнийгээ хааяахан мэд­рээд байх шиг санагддаг. Магадгүй энэ тухай цаг үргэлж бодож байвал улс орон маань илүү хурдан хөгжих байх. Бид эзэн Чингис хаан, үндэсний ухаан, өв уламж­лалын тухай дуулж бол­доггүй үзэл суртлын цаг үед амьдарч байлаа шүү дээ. Гэвч нэг тийм зүйл сэтгэл дотор багтаж ядаж л байдаг байсан. “Болохгүй гээд байхад бид яагаад ийм юманд дурлаад байгаа юм бол оо” гэж өөрсдөө ч гайхдаг байлаа. Нэгэн цагт ил гарах л учиртай зүйл байж. Өвөг дээдэс, төрсөн нут­гаараа бахархдаггүй хүн гэж үгүй. Эцсийн дүнд нутаг усаа хайрлаж амьдрах нь монгол хүний хамгийн зөв ухаан байжээ гэдгийг л дуулж байгаа хэрэг. -Хамтарсан  цомог бү­тээх  санааг анх хэн гарга­сан бэ? -Амьд байхдаа биесээ хайрлаж,  хамтарч юм бү­тээх­гүй бол бид эргэж төр­лөө гээд ээжийгээ ч таних­гүй шүү дээ. Бид ганц л удаа хамт амьдарна. Ганц удаа хамт амьдрахдаа хү­ний сэтгэл баясгасан сай­хан цомог гаргаж яагаад болохгүй гэж. -Цомгийн талаар нэлээд удаан ярьсан. Ер нь та бүх­ний хэдэн  жилийн хөдөлмөр энэ цомогт багтав? -Намайг 1989 онд дуулж эхлэхэд Амараа тайзны ард гүйж л явсан. Хоёр, гурван тоглолт хийчихээд, Соёлын төв өргөөнд байрлаж байхад Дээгий  бас тэнд гүйж л яв­сан. Ингээд бодохоор бид үргэлж хамт байж, ярилц­саар өдийг хүрсэн. Зарим хүн “Их яри­лаа” гэж шүүм­жилдэг. Гэвч аливаа юм гэ­дэг их ярьж байж бүтдэг юм байна. Хоёр дүү маань “Бид хоёр хамтарч цомог гаргахаар 75 хувь зөвшөөрлөө. Та хэ­дэн хувь зөвшөөрч бай­на” гэж анх асуу­сан. Би “Үлдсэн 25 хувьд нь зөв­шөөрье” гэсэн. “Яарах­гүй, тэвдэхгүй” гэсэн ам өч­гийг нь ч авсан. Гурван жил бэлт­­гэсний эцэст бэлэн болголоо.

"Амьдрал минь хугас байлаа ч бүтээл минь бүтэн байх болно" цааш унших »
ЧАМГҮЙ АМЬДРАХ ХЭЦҮҮ БАЙНА АА
Чамгүй амьдрах хэцүү байна аа Чиг зүггүй олон алдаа минь Шаналах, үгүйлэх бас үгүйсгэх Шанзны хөггүй эгшиг шиг Шал согтуу байна, сэтгэл минь
"ЧАМГҮЙ АМЬДРАХ ХЭЦҮҮ БАЙНА АА" цааш унших »
БҮЛЭЭХЭН...

"БҮЛЭЭХЭН..." цааш унших »
УЙЛАХГҮЙ...
 
-Уйлахгүй, уйлахгүй, уйлж болохгүй ... Аньсаганд нь нулимс дүүрчихээд юу юугүй халихийн даваан дээр бүсгүй ингэж сэтгэлдээ шивнээд, аньсгаа давах гэж байсан нулимсаа дотогшоо залгичихна. Тэр нулимс цээжин дотор нь хуралдсаар бүр үер болж, хамаг эд эрхтэн нь живчих шахан амь тэмцэж байгаа ч бүсгүй нулимсаа гадагш огт гаргахгүй, яг тэнд, цээжин дотроо насан туршид нь хорихоор шийджээ. Хэн нэгэн түүнд хэчнээн ч удаа билээ, магадгүй тоог нь алдсан биз, эсвэл огт ойшоогоогүй болохоороо анхнаасаа тоолоогүй,

"УЙЛАХГҮЙ..." цааш унших »
Одонд тэмүүлсэн хүн эргэж хардаггүй
  Энэ бол багшийн минь хэлэх дуртай үг. Гэвч миний багш харсан хүн бүр зүсийг нь таньдаг, олны танил хүн биш. Монголын утга зохиолын долоон Нямаа дундаа “хөдөөдөө дөнгүүр нь Ломбын Нямаа” хэмээн цоллуулсан, намхан нуруу, навтгар хамар, ширвээ сахалтай жирийн нэгэн номч хүмүүн. Тэрбээр 1945 онд Хэнтий аймгийн Биндэр сумын нутаг Хөмөлийн голд мэндэлж, улмаар 1965 онд дунд сургууль төгсөж, 1970 онд МУИС-ийг Хэл уран зохиолын багш мэргэжлээр дүүргэсэн нэгэн. Тэр цагаас хойш 35 жил   Хэнтий айм­гийн  боловсролын   сал­барт ажил­­лаж, тархи­наа­саа гар­сан оюуны их гэрлээр хөдөөгийн залуусын тархийг гэрэлтүүлжээ. Хан Хэнтийн намхан толгод, хүн зоныхоо сэтгэл шиг тэнүүн талынхаа үзэмжээр сэтгэлээ хөглөж, уран бүтээлийн жигүүрээ дэлгэн нисэхийн зэрэгцээ утга зохиолын ертөнцийн шинэ соргог бүхнээр за­луусын онгод хийморийг дуудаж, найраг хэмээх яруу тансагийн оргил руу уриалан дуудсаар ирсэн юм. Сүүлийн дөчөөд жил Хан Хэнтийгээс төрсөн найрагч бүрийн замыг Л.Нямаа багш гэрэлтүүлж өгсөн гэдэгтэй маргах хүн гарахгүй. Энэ хугацаанд яруу найрагт шимтэж, насан туршдаа энэ л оюуны гэрлээр сэт­гэлээ гийгүүлэхээр ший­дэж, түүнийг зорин ирэх хүүхдүүдийн цуваа тас­раагүй. Тэрбээр хүүхэд бүрийг найрсгаар тосон авч, бурууг нь засаж, зөвийг нь зүгшрүүлсээр найргийн их тэнгисийн хүчтэй давалгаанд эвдрээд уначихгүй бат бөх завийг нь ухаан билгээрээ засаж өгсөөр иржээ.

"Одонд тэмүүлсэн хүн эргэж хардаггүй" цааш унших »
Зайлшгүйг зайлшгүйгээр нь л хүлээж авахад суралцаж чадвал хүнд өөр юу ч хэрэггүй
Монгол Улсын соёлын гавьяат зүтгэлтэн зохиолч, яруу найрагч, орчуулагч Г.Аюурзаныг “Өглөөний зочин” буландаа урилаа. Түүн­­тэй урлаг, утга зохиолын талаар ярилцсангүй. Харин Г.Аюур­зана хэмээх хувь хүний ертөнцөд нэвтрэх бяц­хан оролд­лого хийсэн юм. -Юуны өмнө танд энэ өдрийн мэндийг хүргэе. Дунд сургуулийн тавдугаар ангид сурч байхдаа “Б.Явуу­хулангийн “Хар усны шаг­шуурга”-наас өөр сайн яруу найраг Монголд ховор доо” гэсэн утга бүхий ярилцлагыг тань уншиж, Г.Аюурзана гэдэг хүнтэй эчнээ танил болж байлаа. Таныг ийм замаар мэддэг болсон хүн олон байх. Нөгөө талаар “Шинэ үеийн номын сан” цувралаар тань ч таньдаг хүн олон. Ямартай ч шүлэг, романуудаас тань илүү энэ хоёр зүйл таныг олны танил болгосон болов уу? -Тийм ээ. Хэрэв би “Шинэ үеийн номын сан” цувралыг гаргаагүй бол миний шүлэг зохиолыг хүмүүс хүлээж автлаа илүү удах байсан биз. Цуврал хар номуудаас минь ямар ч гэсэн юм боддог сэхээтэн бололтой гэсэн ойлголт авсан хүмүүс л зохиолуудыг минь сонирхож эхэлсэн нь нууц биш. “Дурлалгүй ертөнцийн блюз тэргүүтэн хүүрнэл зохиолууд” номоо бас тэр цувралд багтааж гаргасан нь миний хувьд өөрийнхөө индрийг ашиглаж, уран бүтээлээ сурталчилсан яв­дал ч гэж хэлж болно. Хү­мүүсийн төдийлөн таних­гүй зохиолчийн үргэлжилсэн үгээр бичсэн анхны ном одоо­гоос арваад жилийн өмнө буюу уран зохиол уншигчдаа алдчихаад байсан үед 10-аад мянган ширхэг борлогдсон нь зарим утгаараа амжилт болсон л доо. -Магадгүй, та зохиол бүтээлээрээ олонд таниг­дахыг хүсдэг байж болох юм. Энэ бүхэн таны “ол­ны танил болох тухай төсөө­лөл”-өөс хэр зөрүүтэй байсан бэ? -Би хүнд хэрэгтэй зүйлс хийсэн гэж боддог, үүгээрээ бахархдаг. Шүлэг, зохиол минь ч бас Монголд хэрэгтэй гэж итгэдэг учраас л цаас эрээчиж суудаг юм. Түүнээс биш олонд танигдах шаардлага надад ерөөсөө байхгүй.

"Зайлшгүйг зайлшгүйгээр нь л хүлээж авахад суралцаж чадвал хүнд өөр юу ч хэрэггүй" цааш унших »
дэд байр эзэллээ
  “Хавдрын эсрэг үндэсний аян 2012”-ын хүрээнд зарласан “Шилдэг бүтээлийн уралдаан”-д "Өглөөний сонин" багаараа амжилттай оролцож, шагналын хур буулгалаа. Хавдар судлалын үндэсний төв, “ХААН” банк, “ХААН” сан хамтран хоёр дахь жилдээ зохион байгуулж буй уг уралдаанд 40 гаруй уран бүтээлч 100 гаруй бүтээлээр өрсөлджээ. Үүнээс “Монголын үнэн” сонины сэтгүүлч Цэцэгдэлгэр тэргүүлж, "Өглөөний сонин"-ы сэтгүүлч Ц.Баттуяа “Өглөө бүр “Үхэлд нэг алхам ойртсоны минь гэрч” мэт санагддаг байлаа”, “Би өөрийгөө үхэл хэмээх айдсаас чөлөөлж чадсан”, “Өвдөхөөр нь үхмээр байвч та нарыгаа бодохоор амьдармаар байна” цуврал нийтлэлээрээ хоёрдугаар байр эзэллээ.

"дэд байр эзэллээ" цааш унших »
Уулзсан хүн бүртээ монголчуудын талаар сайхан сэтгэгдэл үлдээхийг хүсдэг
Таиланд улсын нийслэл Бангкок хотноо болсон “Manhunt 2012” олон улсын шилдэг эрэгтэй загвар өмсөгч шалгаруулах тэмцээнд амжилттай оролцож,  53 орноос шилдэг аравт шалгарсан загвар өмсөгч Б.Билгүйтэйг “Өглөөний зочин” буландаа урилаа. Тэрбээр Бангкокийн их сургуульд компьютер график, вэб дизайнераар сурахаас гадна тэндхийн загварын агентлагуудтай хамтран ажилладаг байна. -Загвар өмсөгч Б.Билгүй­тэй монголчуудын хувьд тийм ч танил хүн биш. Тий­­мээс юуны өмнө манай уншигчдад өөрийгөө танил­цуулаач? -“Өглөөний зочин” булан­даа урьж оролцуулсанд баяр­лалаа. Би 1991 онд Улаанбаатар хотод төрсөн. “Сант” дунд сургуулийг төг­сөөд 2000 оноос усан спортоор хичээллэж эхэлсэн. 2003 оноос олон улсын тэмцээнд оролцож, тодорхой хэм­жээний  амжилт  үзүүл­сэн. 2008 оноос Таиланд улсын Бангкокийн их сур­гуульд суралцаж байна. -Усан спортоор хичээл­лэдэг, компьютер график, вэб дизайнерын мэргэжлээр суралцдаг залуу ямар то­хиолдлоор загварын ер­төнцөд хөл тавьсан нь сонин байна? -Их гоё асуулт байна. Би багаасаа л загвар өмсөгч болохыг мөрөөддөг байсан. Таиландад ирсний дараахан нэлээд хэдэн хүн “Загвар өмсөгч болмоор байна уу. Хүсвэл мэргэжлийн хү­мүүс­тэй танилцуулж өгч болно шүү” гэсэн санал тавьсан. Мөн усан спортын таи­ланд багш маань студид давхар ажилладаг хүн байсан юм. Багш маань анх намайг студидээ аваачиж, зураг авч өгсөн. Авахуулсан зургаа загвар өмсөгчдийн сайтад байршуулаад удаагүй байтал загварын салбарт ажилладаг хүмүүс интернэтээр надтай холбоо тогтоосноор загвар өмсөх болсон. Би одоо хи­чээлийнхээ хажуугаар Таи­ландын “Пон” загварын агентлаг болон Олон улсын нийгэмлэгт загвар өмсөгчөөр ажилладаг.

"Уулзсан хүн бүртээ монголчуудын талаар сайхан сэтгэгдэл үлдээхийг хүсдэг" цааш унших »
АНДЫН ДУРСГАЛД
Тэр Цамцныхаа энгэрийг задгай тавиад Гудамжаар эрхэмсэг алхах дуртай байсан Тэр Моддын мөчир дор зогсоод Салхины чимээг сонсох дуртай байсан Тэр Зуны өглөөний нарны өөдөөс эгцлэн ширтээд Хүслээ шивнэж тайтгардаг байсан Тэр Асгаран шаагих бороон дуслуудтай уралдан гүйж Эрх чөлөөгөө тунхагладаг байсан
"АНДЫН ДУРСГАЛД" цааш унших »
ОЛНЫ НҮДНЭЭС ЭМЭЭГЭЭД...
Олны нүднээс эмээгээд Үнсэж ч зүрхлэлгүй чамайгаа Үдэн зогсном Гунигт шаргал навчис Чамайг зүглэн хуйларахуйд Зөрүүд салхин тэднийг эргүүлдэн исгэрэв
"ОЛНЫ НҮДНЭЭС ЭМЭЭГЭЭД..." цааш унших »
Сайхан бодол хүнийг гэрэл гэгээ рүү хөтөлдөг
Katya.Zol нэрээр Азид монгол брэндийг сурталчилж яваа загвар өмсөгч, дизайнер Г.Золцэцэгтэй ярилцлаа. Тэрбээр хоёрдугаар сарын 15-17-нд болох Нью-Йоркийн загварын долоо хоногт эх орноо төлөөлөн оролцохоор тун удахгүй АНУ-ыг зорих гэж буй. Өөрийгөө “Цагаан өнгө” хэмээн тодорхойлсон энэ бүсгүйтэй зөвхөн ажлын тухай ярьсангүй. “Г.Золцэцэг гэгч жирийн монгол бүсгүй хэн бэ” гэдэг асуултад хариулт авахыг эрмэлзлээ. -Олны танил хүмүүсийн хийж бүтээсэн нь бүгдийн нүдний өмнө байдаг. Тий­мээс ихэнх хүн “Энэ хүн чухамдаа хэн юм бол” гэдгийг сонирхдог. Та ер нь хэр нууцлаг хүн бэ? -Надад бусдаас нууж, далдлах зүйл байхгүй. Бүх хүнтэй нээлттэй, чин сэт­гэлээсээ ярилцаж чаддаг. Би бол өрөөлийг сонсож, бас өөрийгөө зөвөөр ойлгуулж, нийгэмтэйгээ хөл нийлүүлэн алхахыг хүсдэг жирийн нэгэн монгол бүсгүй.   -Хүсэл мөрөөдөл нь ту­хайн хүнийг тодорхойлдог. Тиймээс манай уншигчдыг мөрөөдлийнхөө ертөнцөөр аялуулаач? -Миний мөрөөдөл асар том. Би монгол гэдэг брэнд дэлхийн хэмжээнд хүлээн зөвшөөрөгдөж, олон орны том дэлгүүрүүдийн нэг­дүгээр давхарт “Катя.Зол” нэртэй миний брэнд, дэл­хийн шилдэг брэндүүдтэй зэ­рэгцэн байрлаасай гэж хүсдэг. Зарим хүн “Катя үүнийг хийж, ийм том зүйлд хүрч чадах уу, үгүй юу” гэж бодож байж магад. Гэвч энэ бол миний мөрөөдөл. Тодорхой зүйл мөрөөдөж, асар олон зорилго тавиад, түүндээ алхам алхмаар ойр­тож л явна. Энэ зорилгодоо хүрчих­вэл нэлээд нийтэд хандсан нийгмийн ажилд идэвхтэй оролцохсон гэдэг үүднээс олон ажил төлөвлөж бай­гаа. Би анхны алхмаа сайн тавьсан. Маш олон бэрх­шээлийг даван туулж, Ма­лайзийн нийслэлд бие даасан анхны загварын шоу­гаа хийсэн. Одоо Нью-Йоркийн загварын долоо хоногт монгол загвар зохион бүтээгч анх удаа Соёл, спорт, аялал жуулчлалын яамны дэмжлэгтэйгээр оролцох гэж байна. Энэ бол маш том алхам. Цаашид яамныхантай хамтарч олон ажил хийнэ. Түүнчлэн Ерөнхий сайдын дэргэдэх Залуучуудын төв хороотой хамтарч хийх аж­луудаа ч төлөвлөсөн. Ний­гэмд хувь нэмэр оруулах учир­тай эмэгтэй гэдэг үүд­нээс төлөвлөсөн ажил их байна. Мөрөөдлийнхөө оргилд удахгүй хүрнэ гэж найдаж байгаа.

"Сайхан бодол хүнийг гэрэл гэгээ рүү хөтөлдөг" цааш унших »
Одоо надад эсэргүүцэхээс аялдан дагалдах нь илүү санагдаж байна
 Зууны манлай дуучин, гавьяат жүжигчин Б.Сарантуяаг “Өглөөний зочин”-оор урьж, чин сэтгэлийн яриа өрнүүллээ. -Та төрийн соёрхолт, урлагийн гавьяат зүтгэлтэн, хөгжмийн зохиолч Э.Чойдог, яруу найрагч А.Дандий-Ядам нарын “Миний сай­хан ээж” дууг шинэчлэн дуулжээ. Энэ дуу таны бусад уран бүтээлээс юугаараа онцлог болсон бэ? -Өмнө нь миний уран бүтээлүүдээс дандаа эрэм­гий, дайчин Сараа харагддаг байсан бол энэ удаа энэрэнгүй зөөлөн Сарааг олж харах болов уу. Би одоо 42 настай. Миний том хүү 15, охин маань зургаан нас хүрч байна. Энэ л үедээ Монголынхоо бүх ээжид зориулж, энэ сайхан дууг дуулж чадсандаа баяртай байна. -Чухам яагаад энэ дууг дуулахаар шийдэв? -Энэ бол ээжийгээ хайрладаг хүн бүрийн сэтгэлд ойр дуу. Би уг нь дууныхаа клипэнд ээжийгээ тоглуулчих юмсан гэж бодож байсан. Гэвч сүүлийн үед уран бүтээлийг өмчлөөд байна гэсэн үзэл уран бүтээлчид, сонсогч, үзэгчдийн дунд хүчтэй явагдаж байна. Тиймээс өөр ээжүүдийг тоглуулахаар шийдсэн. Миний ээж зусландаа галаа түлээд, цайныхаа дээжийг өргөөд л намайг хү­лээж суугаа. Заавал кли­пэнд тоглуулах нь сонин биш л дээ. Гэхдээ би ээждээ энэ дууг дуулж өгсөн. Өмнө нь ээжийгээ романтик маягаар баярлуулж байгаагүй юм билээ. Ээжийн минь сэтгэл их хөдөлсөн байсан. -“Миний сайхан ээж” дууны бичлэгийн үеэр таны сэтгэл ч бас их хөдөлсөн гэж сонссон? -Би хүүхдүүдээ болон ээжийгээ бодоод л уйлаад байсан. Надтай явсан эгч маань хүртэл сонин болчихсон, “Их аймаар дуу байна аа” гэсээр угтсан. Учир нь, олон хүний дунд сэтгэл хөдлөлөө барьж, уйлахгүй юмсан гэж их хичээснээс болоод сонин мэдрэмж төрсөн юм шиг байна лээ. Гэхдээ энэ бол ээжийгээ санаж, цөхөрсөн хүний дуу биш. Сайн яваагаа ээждээ дуулгах гэсэн бахдангуй сэтгэлээс гарсан дуулал юм болов  уу гэж бодогдсон. Тий­мээс ч би их доогуур дуул­сан. Философийнхоо хувьд ч “Ээж ээ, би танд хайртай” гэж аялж хэлэх нь хүний сэт­гэлд илүү хүрэх болов уу.

"Одоо надад эсэргүүцэхээс аялдан дагалдах нь илүү санагдаж байна" цааш унших »
(Нийт: 341)